.

عبدالقيوم محمودي کيسوي

مقدمه

گسترش مبادلات بازرگاني و

 

رفت و آمد افراد در سرزمين يگديگر، مسايل زيادي را مطرح مي‏سازد. علاوه بر آن، تغيير و دگرگوني بافت اقتصادي و اجتماعي جوامع گوناگون، راه را براي تغيير قوانين و تأثير در حقوق ساير کشور ها هموار مي‏سازد. از اين روست که حقوق دانان علاوه بر حقوق خود و قواعد موضوعه‏ي آن، بايد از حقوق ساير کشور ها نيز آگاه باشند تا بتوانند براي مسايل حقو

íاشاره
رفاه و توسعه واژه هاي هستند كه مورد پذيرش و قبول عامة مردم است و مطلوبيت آن به حدي است كه هيچ‌گونه ترديدي را بر نمي‌تابد، اما اين مطلوبيت زماني خوش آيند است كه افراد يا قشر خاصي آن را تصاحب نكند، اسلام راهي را كه به منافع قشر خاص باشد قبول ندارد زيرا نعمت‌ها براي استفادة همة بندگان، خلق شده است و در جامعة اسلامي همة مردم اين حق را دارند كه در فرصت برابر از نعمت‌ها بهره‌ ببرند در اين صورت اگر اكثريت مردم متنعم به نعمت‌هاي خداوند بشوند و همه قادر باشند از رفاه و توسعه برخوردار باشند زيبنده و شايسته جامعة اسلامي است. رفاه به معناي تجمل‌گرايي نيست چون تجمل‌گرايي يعني اين‌كه افراد فقط در فكر لوكس‌پرستي خودش باشد كه در نتيجه اسراف است و اسراف يعني مصرف بيش از حد و استفادة نادرست و ناقص از انواع و اقسام كالاي مصرفي.
با عنايت به نام گذاري سال اصلاح الگوي مصرف از سوي مقام معظم رهبري (دام‌ظله) و با توجه به اهميت الگوي مصرف و پيامدهاي اسراف و سؤالات زيادي كه پيرامون اسراف مطرح است انجمن علمي _ پژوهشي علوم قرآن «هفتمين» ميزگردعلمي خويش را تحت عنوان«پيامدهاي اجتماعي اسراف از ديدگاه قرآن» با حضور كارشناسان عضو انجمن، حجج اسلام آقايان: عبدالقيوم محمودي، حبيب‌اله صالحي (روحاني)، غلام‌حسين ميري و نادر احساني برگزار نمود كه براي روشن شدن موضوع و تبيين ابعاد و پيامدهاي اسراف در جامعه با اين كارشناسان محترم به گفت‌وگو پرداختيم.

جايگاه تشويق وتهديد در تبليغ از ديدگاه قرآن

اشاره
يكي از دغدغه‌هاي اساسي در تبليغ، كيفيت و ميزان تأثيرگذاري بر مخاطبان است. بدون شك، تبليغ آنگاه موفقيت‌آميز و ثمربخش خواهد بود كه با رعايت ظرافت‌هاي رواني و شيوه‌هاي درست تربيتي انجام‌پذيرد، زيرا تبليغ نوعي ارتباط با روح و روان انسان‌ها و نفوذ در درون جان مخاطبان است. از آن رو كه خداوند، آفريدگار انسان است به خوبي بر اسرار و نهان انسان آگاهي داشته و از چگونگي واكنش‌هاي اين موجود پيچيده به رفتار و گفتار همنوعانش آگاه است. از اين رو آفريدگار جهان، از مؤثرترين شيوه‌ها و كارآمد‌ترين روش‌هاي تبليغي و تربيتي آگاهي داشته و اين شيوه‌ها را در هدايت ها و دعوتهاي قرآن به كار بسته است.
بنابراين قرآن، برترين منبع براي آشنايي با بهترين روش‌ها و شيوه‌هاي هدايت و تربيت بشر به شمار مي رود لذا از اين گنجينه‌اي بي پايان، به شناسايي و استخراج روشهاي مفيد تبليغي مي‌توان اقدام نمود. از ميان شيوه هاي گوناگون تبليغ در قرآن شيوه هاي «بشارت و انذار» بيشتر جلب توجه مي كند بر همين اساس اين تحقيق مي‌كوشدتا جايگاه و نقش تشويق و تهديد راكه نزديكترين مفاهيم با تعبير قرآني بشارت و انذار است به عنوان مهمترين شيوه هاي تبليغ از ديدگاه قرآن مورد بررسي و ارزيابي قراردهد. هدف؛ معرفي كارآمد‌ترين شيوه‌هاي تربيتي و اثرگزارترين راه‌كار‌هاي تبليغي از منظر قرآن كريم است.

مراد از سنت هاي الهي در قرآن اين است  كه خداوند  نظام آفرينش را به وجه احسن خلق نموده است  و براي اداره عالم قوانين تكويني را قرار داده است كه حاكي از ارتباط عالم و پديده هاي جهان به همديگر است، يا به صورت علي ومعلولي ؛ يا به صورت اسباب و مسببات[1].
قرآن مجيد بارها دعوت به مطالعه سنت‏هاي الهي، و سرگذشت ملت هاي قبل نموده است، كه حاكي از اشتراك تمام انسان ها در قوانين تكويني يا تشريعي ، كه آثار وضعي دارد است، و اگر اشتراك در  قوانين نبود ، قرآن - كه كتاب هدايت است – امر به مطالعه سرنوشت امت هاي گذشته نميكرد. لذا به نمونه از آيات كه بيانگر سنت هاي الهي است اشاره ميكنيم . البته لسان آيات متفاوت است؛ بخشي  از آيات به اصل وجود سنت اشاره دارد وبخشي به مصداق آن و بخشي هم به اوصاف و ويژگي هاي سنت الهي؛

مقدمه
بدون شك در ميان كتب آسماني، قرآن كريم از مقام و منزلت ويژه‌اي برخوردار است. و از آن‌جا كه آخرين برنامه زندگي براي هدايت بشر را به ارمغان آورده است، بايد كامل‌ترين و جامع‌ترين كتاب باشد. قرآن برترين نعمت و تجلي ذات اقدس خداوند، كتاب هدايت و نوري است كه از جانب ذات باري‌تعالي براي هدايت انسان‌ها نازل گرديده است. قرآن كتاب رحمت و شفاي درد دردمندان است: ]وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنينَ وَ لا يَزيدُ الظّالِمينَ إِلاّ خَسارًا[[1] و از قرآن، آنچه شفا و رحمت است براي مؤمنان، نازل مي‌كنيم؛ و ستمگران را جز خسران (و زيان) نمي‌افزايد.، قرآن جداكننده حق و باطل است: ]تَبارَكَ الَّذي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلي عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمينَ نَذيرًا[[2] زوال‌ناپذير و پربركت است كسي كه قرآن (فرقان) را بر بنده‌اش نازل كرد تا بيم‌دهنده جهانيان باشد.
در اين ميان ما مسلمان‌ها به عنوان پيروان قرآن، چه وظيفه‌اي در برابر اين نعمت بزرگ الهي داريم؟ هرچند صاحب آن فرموده: ]إِنّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنّا لَهُ لَحافِظُونَ[[3] ما قرآن را نازل كرديم؛ و ما به طور قطع نگهدار آنيم. وظيفه هر مسلمان، به ويژه قرآن‌پژوهان و محققان علوم قرآني است كه در حد توان خويش همت گماشته براي محور علمي و عملي قرار دادن آن بكوشند. وظيفه ماست كه با تأمل و تدبر در آيات آن تلاش كنيم تا سعادت دنيوي و اخروي را به دست آوريم و نيز قدرت يابيم در مقابل شبهه‌افكنان و دشمنان قرآن و دين با تمام نيرو از اين كتاب عظيم، دفاع نماييم.
سعي نگارنده در اين مقاله كوتاه، بحث اجمالي مهجوريت قرآن كريم و ارائه راه‌كار‌ها و راه‌هاي مهجوريت‌زدايي از آن مي‌باشد. باشد كه اين اقدام ناچيز مقبول رضاي الهي قرار گيرد و گوشه‌اي از وظيفه خويش را نسبت به اين كتاب رحمت انجام داده باشم.